زندگینامه ◄

زندگی نامه

مراکز و موسسات

آیت الله العظمى سيّد عبد الله الشيرازي.

شیرازیشیرازی






آیت الله حاج سید عبدالله شیرازی



فقید سعید آیه الله العظمی شیرازی در 13 شعبان 1309 ه.ق برابر با 3 اسفند 1271 ه.ش دربیت علم وفضیلت و کانون گرم خانواده ای اصیل و شخصیت یافته از پدری همچون مرحوم آیه الله سید محمد طاهر، فرزند مرحوم آیه الله حاج سید محمد علی ، و مادری علویه از خاندان قاضی حسین دزفولی دیده به جهان گشود و در دامان پاک مادری آنچنان وزیر نظر والد گرامیش ، درسهای نخستین زندگی را که شالوده شخصیت علمی و معنوی و انقلابیش بود ، فرا گرفت ، و زیر بنای شخصیت بزرگ و مدارج تقوی و ایمانش در همان روز گار اولیه درمهد پرورش آن پدر بزرگوار و مادر گرامی شکل گرفت و بدین ترتیب ، دو اصل مسلم شخصیت انسانیش _ یعنی وراثت و تربیت _ بخوبی متجلی و شالوده مسئولیت عظیم فردایش پی ریزی شد و بر اساس درایت و بینش های لازم تربیتی و تعلیمات اصیل و فرهنگ اسلامی استوار گشت و رشد یافت و مرحله بمرحله و گام بگام با استعداد شگفت انگیزش ، به شکوفائی هر چه بیشتر نائل آمد . ایشان در سال 1333 ه.ق برای تحصیل علوم دینی به نجف اشرف رفته و پس از 13 سال اقامت و استفاده از محاضر درسی در سال 1345 ه.ق به شیراز باز می گردند و مبارزات خود را آغاز می کنند ؛ سپس به قم عزیمت کرده و به سفارش حضرت آیت الله العظمی حائری یزدی به مشهد عزیمت می کنند و پس از بازگشت دوباره به نجف اشرف و تدریس در آنجا باز به مشهد باز می گردند و فعالیت های علمی خود را آغاز می کنند .
اساتید ایشان در دوره سطح : ( در حوزه علمیه شیراز )
مرحوم آیت الله سید محمد باقر آیت اللهی
مرحوم آیت الله ثامنی
مرحوم آیت الله ابوالوردی
آیت الله میرزا محمد صادق مجتهد
اساتید ایشان در دوره خارج : ( در نجف اشرف )
حضرت آیت الله العظمی حاج سید ابوالحسن اصفهانی ( 13 سال خارج فقه )
حضرت آیت الله العظمی آقا ضیاءالدین عراقی ( 13 سال خارج اصول )
حضرت آیت الله العظمی حاج شیخ محمد حسین نائینی ( خارج فقه )
در جريان كشف حجاب ايشان به مشهد آمد با آيت الله العظمي حاج آقا حسين قمي و علماي اعلام مشهد ديدار نمود و پس از رحل اقامت افكندن در مشهد، در شوراي آنها كه در منزل آيت الله سيد يونس اردبيلي داير مي شد شركت مي جست و پس از كشتار فجيع گوهرشاد و بازداشت علما، ايشان نيز دستگير و به تهران اعزام شد. وي پس از پنج ماه آزاد شد و فروردين ماه سال 1315 وارد نجف گرديد.
آيت الله سيد ابوالحسن اصفهاني در سال 1323 ش، طي يادداشتي ايشان را به عنوان شخصي شايسته مرجعيت معرفي نمود و از مردم خواست در امور ديني به وي رجوع نمايند و رساله علميه آيت الله شيرازي تحت عنوان "انيس المقلدين" انتشار يافت.آيت الله شيرازي در جريان نهضت ملي از اقدامات سياسي آيت الله سيد ابوالقاسم كاشاني حمايت كرد و در جريان لايحه انجمنهاي ايالتي و ولايتي سال 1341 و 15 خرداد 42 به دفاع از حريم دين و روحانيت و امام خميني قدس سره برخاست، تا اينكه با اعمال فشار حزب بعث عراق، اين كشور را ترك گفت و روز 10 آذر 1354 به ايران آمد و پس از سفر به قم و شيراز وارد مشهد شد و به تدريس طلاب و ارشاد مردم پرداخت و درجريان انقلاب اسلامي سال 1357 زمام امور خراسان را به عهده گرفت .
سرانجام آن فقید عالیمقام و مرجع عالیقدر در شامگاه سال 1405 ه.ق مصادف با 5 مهرماه 1363 دار فانی را لبیک گفت و دیدار معبودش را با جان و دل پذیرا شد .
منبع:http://www.basiratnews.com/fa/2009/09/113.php